7/23/17

ശുചീകരണ യത്നം

പരിചയമില്ലാത്ത സ്ഥലത്തൊക്കെ യാത്രപോയാൽ പ്രാഥമിക കാര്യങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ആശ്രയിക്കാറുള്ളത് പള്ളികളെയാണ്. ഒരു ഏകാന്തയാത്രയ്ക്കിടെ എവിടെനിന്നോ കഴിച്ച ഭക്ഷണം വയറ്റിൽക്കിടന്ന് പ്രശ്നമുണ്ടാക്കിയതിനാൽ ഈയിടെയും വിജനമായ വഴിയരികിൽക്കണ്ടൊരു മസ്ജിദിൽ ഓടിക്കയറേണ്ടിവന്നു. എന്നാൽ, അതെന്നെ വല്ലാതെ വലച്ചുകളയുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയതേയല്ല.

കക്കൂസിൽ കയറിയാൽ ആദ്യം തന്നെ വെള്ളം ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കണമെന്ന് അറിയാഞ്ഞിട്ടായിരുന്നില്ല. വെള്ളമുണ്ടോ എന്ന് നോക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന അത്രയും വെള്ളം സംരക്ഷിക്കാമല്ലോ എന്നോർത്തു. സേവ് വാട്ടർ! പക്ഷേ, ഇത്രയ്ക്ക് ശുദ്ധമനസ്കനാണെന്നു പറഞ്ഞിട്ടെന്തുകാര്യം? ക്ലോസറ്റിൽ കാര്യം സാധിച്ചിട്ട് ഫ്ലഷ് ലിവർ വലിക്കുമ്പോൾ ഫ്ലഷ് ടാങ്കിൽ എന്തോ തട്ടിമുട്ടി വീഴുന്നതിന്റെ സൗണ്ട് മാത്രം കേട്ടു. ടാങ്ക് കാലിയാണ്. സ്പ്രേയർ ഞെക്കി നോക്കുമ്പോൾ അതിൽ നിന്ന് ഹൂ.. എന്നൊരു സൗണ്ട് മാത്രം. അതു കേട്ടപ്പോൾ ദൂരെയെങ്ങുന്നോ ഒരുറവ പാഞ്ഞുവന്ന് പുറത്തേക്ക് ചീറ്റിത്തെറിക്കുമെന്ന് തോന്നി. സ്പ്രേയർ കുറേ നേരം അങ്ങനെതന്നെ ഞെക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. പൈപ്പ് ലൈനിന്റെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഗുളുഗുളു അപശബ്ദങ്ങൾ. സ്പ്രേയറിന്റെ ഹാന്റിൽ റിലീസ് ചെയ്ത് ഒന്നുകൂടി ഞെക്കി നോക്കി. പെട്ടെന്ന് എന്നെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ശക്തമായ ഒരു വായു പ്രവാഹം. പിന്നീട് അത് നേർത്തുനേർത്തുവന്നു. പതിയെപ്പതിയെ അതിന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചു. ഞാനും സ്പ്രേയറും മുഖാമുഖം നോക്കി. ശേഷം അതിനെ താഴേക്ക് കുനിച്ച് പിന്നെയും ഒന്നു ഞെക്കി നോക്കി. യാതൊരു ചലനവുമില്ല. വെള്ളമില്ല!. സ്പ്രേയറും ഞാനും ഒന്നുകൂടി പരസ്പരം നോക്കി. അതിന്റെ ദ്വാരങ്ങളിലെ തുരുമ്പിൻ കറകൾ വരണ്ടിരുന്നു.

എന്തുചെയ്യും? ഏഷ്യാറ്റിക്ക് ക്ലോസറ്റ് ആയതുകൊണ്ട് ഫ്ലഷ് ടാങ്ക് അല്പം ഉയരത്തിലാണ്. വെള്ളം ഇല്ലെന്നാണ് തോന്നുന്നതെങ്കിലും ഉള്ളിൽ ഒരല്പമെങ്കിലും വെള്ളം ഉണ്ടോ എന്നറിഞ്ഞാൽ പിന്നീട് എന്തെങ്കിലും ഐഡിയ തോന്നാതിരിക്കില്ല. പക്ഷേ, എങ്ങനെ എത്തിനോക്കും? ടാപ്പിന്റെ മുകളിൽ ചവിട്ടിക്കയറിയാലും ടാങ്കിന്റെ മുകൾ ഭാഗം കാണാൻ പറ്റില്ല. എങ്കിലും, ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ ഞാൻ ഒട്ടും പരിഭ്രമിക്കാറില്ല. രക്ഷപ്പെടാൻ എന്തെങ്കിലും ഒരു സൂത്രം മുന്നിലുണ്ടാവുമെന്ന് ഇത്തരം അവസരങ്ങളിലൊക്കെ എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്. അത് കണ്ടെത്തുക എന്നതിലാണ് കാര്യം.

കണ്ടെത്തി!. ഫ്ലഷ് ടാങ്ക് ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഭിത്തിയ്ക്ക് മുകളിൽ ഒരു ആംഗിൾ അയൺ പ്രൊജക്ട് ചെയ്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ പാന്റ് പൂർണ്ണമായും ഊരി അതിന്റെ ഓരോ കാലുകൾ ആംഗിളിന്റെ അപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തുമായി വരത്തക്ക രീതിയിൽ എറിഞ്ഞുപിടിപ്പിച്ചു. രണ്ടുകാലുകളും കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് ബലം നോക്കിയിട്ട് അതിൽ ഞാന്ന് ഞാന്ന് മുകളിലേക്ക് കയറി ഫ്ലഷ് ടാങ്കിന്റെ അടപ്പ് തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചിട്ട് അകത്തേക്ക് നോക്കി. ഉള്ളിൽ മുഴുവൻ തുരുമ്പിന്റെ ചുവപ്പുകലർന്ന മഞ്ഞ നിറം. തളർന്നു തലകുമ്പിട്ടുകിടക്കുന്ന ഫ്ലോട്ട്. ടാങ്കിനടിയിൽ കറുപ്പും വെളുപ്പുമായ ഓരോ പ്ലാസ്റ്റിക് വാഷറുകളും ഉണങ്ങിച്ചുളുങ്ങിയ രണ്ട് പല്ലികളുടെ ജഡങ്ങളും.. പഴകിദ്രവിച്ച ആ പള്ളിയിൽ കയറാൻ തോന്നിയത് വലിയ പാളിച്ചയായി എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. ഫ്ലഷ് ടാങ്കിനുള്ളിലെ ആ ഫ്ലോട്ട് തളർന്ന് തലകുമ്പിട്ടു കിടക്കുകയായിരുന്നില്ല. കാലങ്ങളായി വെള്ളം കിട്ടാതെ മരിച്ചുകിടക്കുകയായിരുന്നു.

ഒരൽപ്പം വെള്ളം കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ അതിൽ എന്റെ അടിവസ്ത്രം നനച്ച് ഇതിനകം ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മലം എന്റെ ശരീരത്തു നിന്നും കുറച്ചെങ്കിലും തുടച്ചുകളയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ, വെള്ളമെവിടെ? വെറുതേയാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും പൈപ്പ് ലൈനുകളിൽ ഞാൻ വെറുതേ തട്ടുകയും മുട്ടുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. സ്പ്രേയർ എടുത്ത് ഒന്നുകൂടി ഞെക്കിനോക്കി. ഇനി എന്താ ചെയ്ക?! ഇവിടെ നിന്ന് എങ്ങനെയാണിനി പുറത്തേക്കിറങ്ങി കാറിന്റെ അടുത്തുവരെ പോകുക? വെളിയിൽ ആരെങ്കിലും സഹായിക്കാൻ ഉണ്ടാകുമോ? അല്പം ഉച്ചത്തിൽത്തന്നെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു:

"അവിടെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ? ഈ പൈപ്പിന്റെ വാല്‌വ് തുറന്നിരിക്കുവാണോ എന്നൊന്ന് നോക്കാമോ? ഇതിൽ വെള്ളമില്ല!"

പുറത്ത് ആരുടെയും അനക്കമില്ല. വെള്ളം കിട്ടുമെന്ന പ്രതീക്ഷ ഏതാണ്ട് ഇല്ലാതായി. ഇനി എങ്ങിനെ ഇവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകാം എന്നായി ചിന്ത. മുകളിലെ ആംഗിൾ അയണിൽ നിന്ന് പാന്റ് തിരികെ വലിച്ചൂരിയെടുത്തു. അരയ്ക്കും ഒരുപാട് താഴെയായി അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് ഉടുത്ത് ഷർട്ട് അതിനു മുകളിലേക്ക് വലിച്ചിടുമ്പോഴേക്ക് കക്കൂസിന്റെ ഡോറിനു താഴെയുള്ള വിടവിലൂടെ ഒരു നിഴൽ പതിയെ നടന്നകലുന്നതുകണ്ടു.ഞാൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി:

"ഹലോ.. ഒന്നു സഹായിക്കാമോ.. ഇതിൽ വെള്ളമില്ല"

എന്നാൽ, ഉടനേ ആ നിഴൽ തിരികെ ഓടിപ്പോയതായാണ് കണ്ടത്. ഞാൻ വീണ്ടും ഹലോ ഹലോ എന്നുവിളിച്ചെങ്കിലും ആരും വന്നില്ല. എങ്കിലും, ആ നിഴൽ ഒരിക്കൽക്കൂടി വന്നെങ്കിലെന്നുകരുതി കുറേക്കൂടി കാത്തുനിന്നു. ആരും വരില്ലെന്നായപ്പോൾ വളരെ വളരെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് മലം വസ്ത്രത്തിലെങ്ങും പുരളാതിരിക്കത്തക്ക രീതിയിൽ പുറത്തിറങ്ങി കാറിനടുത്തേക്ക് നടക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. കാറിനുള്ളിൽ നിന്ന് ടിഷ്യൂ പേപ്പറോ മറ്റോ ഉപയോഗിച്ച് ക്ലീൻ ചെയ്യാനാവും എന്നായിരുന്നു എന്റെ പ്രതീക്ഷ.

ഞാൻ കക്കൂസിന്റെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു. പുറത്തേക്കിറങ്ങി രണ്ടടി വെച്ചില്ല. മുന്നിൽ ഒരു പുലി!

വീണ്ടും കക്കൂസിനുള്ളിലേക്ക് ഓടി കതകടയ്ക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. അതിന്റെ പഴകിയ താഴ് ഇടും മുമ്പ് പുലി ഓടി അകത്തുവരും. ഞാൻ ഓടി. പുലി എന്റെ പിറകേയുണ്ട്. ഞാൻ ഓടി ഒരു മരത്തിൽ കയറി. ഒളിച്ചിരിക്കാൻ ആ മരത്തിൽ ഒരില പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പുലി താഴെയെത്തി മുകളിലേക്ക് എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി. ഞാൻ ഭയം കൊണ്ടു വിറച്ചു മൂത്രമൊഴിച്ചുപോയി. പാന്റിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ മൂത്രം താഴേക്ക് പതിയ്ക്കും മുമ്പ് പുലി തന്റെ നാക്കു നീട്ടി അതത്രയും നുണഞ്ഞിറക്കി.

ശേഷം, തണലില്ലാത്ത ആ മരത്തിനു ചുവട്ടിൽ അവൻ അല്പം വിശ്രമിച്ചു.

No comments: